Balans

“In mijn relatie moet het wel in balans zijn.” Een mooi streven lijkt mij. En dan heb ik het over elke relatie. Een romantisch, vriendschappelijke en zakelijke.
Dan komt de vraag wat is dat dan in balans. Dat je wel allebei even veel bijdraagt aan de relatie? Klinkt ook mooi, maar in hoeverre is dat überhaupt mogelijk?

Je zou kunnen kijken naar hoeveel geld je bijdraagt of geeft voor een dienst of product in een zakelijke relatie. Je kan kijken hoeveel huishoudelijke taken iemand doet, maar hoe staan die dan in verhouding met de tuin verzorgen, de huisdieren verzorgen, met de kinderen naar sport gaan, de kinderen troosten? Hoe staat het in verhouding met hoeveel je luistert naar de ander en hoeveel of misschien zelfs hoe goed advies iemand geeft. Ga jij even vaak naar die vriendin toe? Belt de ander je veel vaker. Of zit je daar soms niet op te wachten, omdat je het thuis te druk hebt en je nu niet kan omgaan met de problemen van de ander.

En hoe kan je dan de weegschaal opmaken als de een toch wel ‘s avonds altijd de deuren op slot doet, alvast het bed voor verwarmt, heel fijn over je bol kan aaien? Zo lief naar je kijkt?
Tja, misschien kan je het gewoon niet meten of je allebei genoeg bijdraagt in een relatie.

Bedenk maar, een kind geboren met een zware lichamelijke en geestelijke handicap. Vind je dat die niet genoeg bijdraagt? Ik vind van wel. Gaat het niet om wie je bent en wat je als mogelijkheden hebt om bij te dragen. Vanuit kunnen en willen.
Als jij het fijn vind om het huis te stofzuigen en je partner niet is het dan niet in balans als jij stofzuigt? Als je intens geniet van je baan en veel geld inbrengt en partner graag de kinderen wil opvoeden of er voor je kan zijn als je thuis komt, misschien alleen maar met een knuffel en een stralende glimlach is dat dan niet in balans?

Vaak vergelijken we ons met iedereen om ons heen. Doe ik wel genoeg, doe ik het goed genoeg, ben ik wel genoeg? Ja, je bent sowieso genoeg. Dat is namelijk iedereen! Doe je genoeg en doe je het goed genoeg? Is het wel nodig om ‘iets’ te doen? En wat is dat eigenlijk goed genoeg.

Heel veel mensen voelen het calvinisme, dat je hard genoeg moet werken, en eigenlijk pas als je dood bent mag ontspannen.
Als je graag wat nuttigs wil doen zou je misschien ook juist gaan ontspannen om er zo emotioneel meer te kunnen zijn voor je partner of alleen maar met een glimlach rond te lopen en zo je partner het allermeest te geven: jou gelukkig zien.

Voor mij is een relatie in balans als je doet wat jij wilt doen voor de relatie (niet moet van jezelf) en jij genoeg ontvangt van de ander voor jou gevoel. Prachtig. Allebei gewoon samen zijn en van elkaar genieten.
Wanneer zijn jouw relaties in balans?