Deze week creëerde ik voor mezelf de mogelijkheid om van alles op een rijtje te zetten en te mediteren. Ik ging het vuilnis buitenzetten. Nam keurig de milieupas mee, trok de deur dicht en tja, geen sleutel bij me. Mijn vriend zou pas na 2 uur thuis komen en ik had geen telefoon, geen geld of ov-kaart bij me en de buurman die een sleutel heeft is verhuisd; 2 uur lopen verderop.
Na even flink balen, besloot ik om er goed gebruik van te maken. Vluchten voor gedachten of gevoelens was erg lastig zonder afleiding van mail, werk, huis opruimen, televisie en andere dingen. Ik was alleen met mezelf (gelukkig wel redelijk warm in het trappenhuis), mijn gedachten, mijn gevoelens en mijn lichaam. Het moment om alles wat ik aan mijn klanten vertel ook zelf helemaal toe te passen.
Dus ik ging voelen in mijn lichaam, hoe gaat het met me? Doet het ergens pijn, is er verdriet, angst of boosheid die aandacht wil? Wat voor gedachten heb ik? Helpen die gedachten mij?
Een voor een liep ik de dingen langs, gaf ze aandacht. Ondanks dat ik mezelf had buiten gesloten was dit nog best prima zo.
Geregeerd worden door de sleur van het dagelijkse leven; Werk, huishouden, kinderen, misschien zelfs vrienden en hobby’s. Herken jij dit ook?
Deze gewoontes kunnen het leven zijn wat je wilt leven. Soms kan het echter fijn zijn om te kijken of jouw gewoontes voor jou nog prioriteit hebben. Veel mensen, ook ik maak me er schuldig aan, roepen dat ze het zo druk hebben. Iedereen heeft even veel tijd. De vraag is waar wil jij je tijd aan besteden? Wat geef jij prioriteit?
Ik kwam erachter dat ik op veel vlakken bezig ben zoals ik wil zijn. Ik besteed tijd met mijn vriend en vrienden, dit mag nog wel wat meer. Mijn hobby’s zijn mijn passies en mijn hart ligt nog steeds bij mijn praktijk. Ik vind het een voorrecht om mensen te mogen begeleiden, te zien hoe ze steviger en gelukkiger worden. Ik vind het fijn om waar ik over denk, filosofeer en wat ik ervaar, te delen met anderen, helemaal als iemand anders er wat aan heeft. Dus dat ging best goed. Alleen waarom had ik voor mijn gevoel dan nog steeds niet genoeg tijd? Was er toch iets waar ik meer tijd en aandacht aan besteed, maar wat eigenlijk geen prioriteit heeft, als ik er echt naar kijk. Vervolgens ontstond deze dialoog met mezelf:
“Tja, Sterre, als je eerlijk bent kijk je wel vrij veel televisieserie de afgelopen tijd.”
“Maar dat is heel leuk en ontspannend?” “Toch?”
“Je hebt wel het gevoel dat je te weinig tijd hebt en je vriend eigenlijk te weinig aandacht geeft, terwijl je hem vrij veel avonden ziet…”
“We vinden het toch leuk?”
“Ja, jullie vinden het leuk en ontspannend en zijn dan ook samen, maar wees eens echt eerlijk.”
“Als ik echt eerlijk ben, dan is het wel heel fijn, maar nog fijner om samen aan tafel te eten, samen een wijntje te drinken op de bank, te wandelen of een spelletje te doen…en dan soms serie of film te kijken.”
“Dus wat ga je nu doen met deze informatie?”
“Ik ga voorstellen om vanavond met kaarsjes aan te eten en samen een spelletje te doen!”
Ik heb het een beetje uitvergroot, maar ik hoop dat je ziet wat er gebeurt. De gewoonte en het gemak van de gewoonte zorgen ervoor dat je iets wat je nog liever wil niet meer doet. Herken je dat ook?
Ik wil je uitnodigen om eerlijk te kijken naar wat jij doet, vooral de leuke dingen om te kijken of dit op dit moment voor jou de leuke dingen zijn die je het liefste doet.
Want dan haal je nog meer uit je tijd!